Aλλά φταις κι εσύ λιγάκι…. Συνοψη της Γ.Σ. της ΕΣΗΕΑ

Τίτλος: Γενική Συνέλευση ΕΣΗΕΑ την 8^η Απριλίου 2008, ή αλλιώς πως εξοντώνεις κάθε διαδικασία δημόσιας συζήτησης για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον κλάδο…

Χώρος: Γήπεδο Tae Kwo Do στο Νέο Φάληρο, λες και οι 300 δεν χωράνε αλλού. Όχι, υπάρχει πρόθεση εδώ, να αποτραπεί η μαζική προσέλευση του κόσμου.

Διάρκεια: Από τις 11πμ με στάση εργασίας έως τις 4 μμ που σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι θα έπρεπε από τις 3.30 μμ τουλάχιστον να φύγουν.

Μεθόδευση: Επιβολή Σομπολικού προεδρικού μονολόγου με τη συμβολή και μερικών άλλων, ώστε οι ουσιαστικές τοποθετήσεις να ξεκινήσουν κατά τις 2 μμ και άρα ο εναπομείναν χρόνος να είναι μιάμιση ώρα (sic).

Μεθόδευση 2: Πως γ…άς τον κατάλογο των ομιλητών. Τους λες να φέρουν τα ονόματά τους σε χαρτάκια και δεν τα μεταφέρεις μετά σε μια σελίδα χαρτί με αρίθμηση, ώστε να τηρηθεί αδιάβλητη η διαδικασία, αλλά το παίζεις i-pode shuffle random order (κατά πως γουστάρουν η σειρά των ομιλητών κοινώς).

Αφού περιγράψαμε τις «καλύτερες προϋποθέσεις» μέσα στις οποίες κλήθηκε να συνεδριάσει το σύνολο των μελών της Ένωσης, ας προχωρήσουμε και σε μια γενικότερη αποτίμηση. Κρατάμε τα καλύτερα:

Ο «Π»ρόεδρος αρνήθηκε την πρόταση των FC για εκλογή προεδρείου της Συνέλευσης και εν συνεχεία στην τοποθέτησή του ανέδειξε τις «θετικές πλευρές» του ασφαλιστικού για τους δημοσιογράφους. Όπως καταλαβαίνετε ο αγώνας για την ανατροπή του Ασφαλιστικού από τη διοίκηση αναβάλλεται μέχρι νεωτέρας….

«Εκλεκτή» συνάδελφος (μέλος του Δ.Σ.) ανέβηκε στο βήμα και απαρίθμησε τα πλακάκια που τοποθετήθηκαν για την αλλαγή της φάτσας της εισόδου της ΕΣΗΕΑ ('ντάξει υπερβάλλω) μίλησε και για τα κουφώματα. Τιμώντας τη γυναικεία της φύση ανέδειξε το «νοικοκύρεμα» της Ένωσης σε ύψιστο και άρτια εκτελεσθέν χρέος. Εύγε!

Άλλος «φωτισμένος» συνάδελφος σε πνεύμα αλληλεγγύης και συντροφικότητας ανέλυσε για ποιους λόγους ΔΕΝ πρέπει οι Τεχνικοί να ενταχθούν στο ενιαίο ταμείο τύπου. Επειδή μάλιστα μεταξύ των «εξαιρετικών» επιχειρημάτων του μίλησε και για έγκλημα εναντίον των νέων δημοσιογράφων, ε… τα πήραμε στο κρανίο κι εμείς και φωνάξαμε ότι ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΓΡΑΦΕΤΕ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ. Δεν τον πείσαμε, συνέχισε ακάθεκτος.

Ευτυχώς υπήρξαν και καλύτερες τοποθετήσεις, όπως εκείνη της συναδέλφου από τηλεοπτικό κανάλι που απαίτησε την ένταξη των τεχνικών, του εκπροσώπου της ΣΔ που προέτρεψε τους παραβρισκόμενους να διαβάσουν τη δική μας ανακοίνωση (δείτε την κι εσείς, αφού το προτείνει κι ο συνάδελφος…) και ξεκίνησε μιλώντας για το πρόβλημα της ανασφάλιστης εργασίας και της εισφοροδιαφυγής.

Του εκπροσώπου της ΜΔ που κατήγγειλε τη διαδικασία και ανέλυσε επιγραμματικά βασικά προβλήματα του κλάδου. Και άλλων, και άλλων, μέχρι τις 3.30 που φύγαμε για να πάμε στη δουλειά.

Ήταν στραβό το κλίμα το 'φαγε κι ο γάιδαρος. Το κλίμα της συνέλευσης εννοούμε. Εννοούμε δηλαδή ότι μετά το ασφαλιστικό χαστούκι και την ανάταση των κινητοποιήσεων και την έκδοση αγωνιστικών ανακοινώσεων από ορισμένα «μαγαζιά» και την έναρξη του Ανοικτού Συντονιστικού, περιμέναμε λέμε, ένα πιο αγωνιστικό μενταλιτέ να πλανάται στην ατμόσφαιρα… Λάθος μας.

Η αντιπολίτευση στο ΔΣ μας φάνηκε κατά τι απροετοίμαστη. Να εξηγούμαστε, ότι το παιχνίδι της Γενικής Συνέλευσης είναι στημένο, με τέτοια διοίκηση και καταστατικό, είναι δεδομένο. Το ερώτημα είναι: η αντιπολίτευση προσέρχεται μάχιμη για να ανατρέψει την κατάσταση ή συναινεί αναιμικά στην ήττα; Αν το σώμα της συνέλευσης είχε έρθει έτοιμο να επιβάλλει τη διενέργεια ουσιαστικής συζήτησης θα το είχε καταφέρει; Το ερώτημα πλέον δεν μπορεί να απαντηθεί, το δεδομένο πάντως είναι ότι δεν ήρθε προετοιμασμένο γι' αυτό.

Κι εδώ υπάρχει μια ευθύνη συνάδελφοι: Γίνεται ένα μαζικό ανοικτό συντονιστικό στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ μετά την απεργία της Τετάρτης 19 Μαρτίου που αποφασίζει συνέχιση της λειτουργίας του και καλεί σε συνελεύσεις στα μαγαζιά …και μετά τι; Μετά πρεμούρα για τις εκλογές στην ΠΟΕΣΥ και χωριστά παραταξιακά καλέσματα. Καλά και τα κουκιά, αλλά χάνετε τα ρεβίθια, όπου ρεβίθια εμείς, οι εκτός ΕΣΗΕΑ, καθώς και οι αγωνιστές συνάδελφοι από τις άλλες Ενώσεις. Τε σπα…

Αλλά αγαπητοί απλοί, μη συνδικαλιστές, συνάδελφοι φταίτε κι εσείς. Μαζεύτηκαν λέει 1.500 υπογραφές για να γίνει Γενική Συνέλευση κι εχθές ήρθαν μόλις 278 από τα 4.700 κάτι εγγεγραμμένα μέλη της ΕΣΗΕΑ. Καίγεστε για αλλαγές και αγώνες έτσι;;;; (κι εμείς μέσα, κι εμείς λίγοι ήμασταν). Συνάδελφοι αυτές είναι οι διαδικασίες, και μπορούν να αλλάξουν μόνο με τη μαζική συμμετοχή μας, όχι με την απουσία μας. Έχει γίνει συνήθεια να βρίζει κανείς τις καρεκλοκένταυρες γραφειοκρατικές ηγεσίες, αλλά υπάρχει και η ατομική ευθύνη. Εσείς που ήσασταν 11πμ με 4μμ; Τι περιμένετε για να αλλάξουν τα πράγματα; Τις εκλογές; Μπορούμε να διεκδικήσουμε και δημοκρατικές διαδικασίες και αγωνιστικές αποφάσεις, αλλά μόνο παρεμβαίνοντας στα πράγματα, όχι απέχοντας από αυτά. Όσο για την καραμέλα της απογοήτευσης, αφήνει την πιο στυφή γεύση αδράνειας συνάδελφοι, ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε…

ΥΓ: Όταν αναρτούσαμε το πανό της φωτογραφίας (για λόγους ζύμωσης, αφού προχωράμε τη σύσταση του Σωματείου μας) ο κύριος αριστερά ήρθε και απαίτησε να το κατεβάσουμε, με το επιχείρημα ότι δεν υπάρχουν παραταξιακά πανό εδώ. Εμείς απαντήσαμε ότι δεν είμαστε παράταξη. Μετά μας είπε: εγώ σας μιλάω ευγενικά. Κι απαντήσαμε ότι κι εμείς ευγενικά του μιλάμε. Αφού επέμενε, του είπαμε να το κατεβάσει μόνος του. Δεν το έκανε, τα κουστούμια τους έχουν πολύ κόλλα και τους δυσκολεύουν στις κινήσεις. Το πανό έμεινε στη θέση του και το πήραμε φεύγοντας.

Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Σωματείου Εργαζομένων στα ΜΜΕ

Προκύρηξη της "Πρωτοβουλίας για τη Συγκρότηση Σωματείου Εργαζομένων στα ΜΜΕ"

ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΩΡΑ Η ΕΣΗΕΑ

ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ- Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Σήμερα, 8 Απριλίου, πραγματοποιείται –επιτέλους- γενική συνέλευση της ΕΣΗΕΑ.

Το «συνδικαλιστικό» όργανο των δημοσιογράφων μόνο κατ’ ευφημισμό μπορεί να εμφανίζεται ως τέτοιο. Ποια υπεράσπιση, ποιων κεκτημένων;

Όπως ξέρετε συνάδελφοι, η ΕΣΗΕΑ, η οποία υποκριτικά καταδικάζει τη μαύρη εργασία σε άλλους κλάδους, εξακολουθεί να αποκλείει βάσει καταστατικού από τους κόλπους της εμάς, το μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων που υπόκειται την πιο σκληρή εκμετάλλευση: Άμισθοι, αμειβόμενοι με «μαύρα» και κρυφοί μισθωτοί (Δελτία Παροχής Υπηρεσιών) στερούμαστε το δικαίωμα εγγραφής στην ΕΣΗΕΑ. Μας θυμάται ωστόσο και μας καλεί να στηρίξουμε τους αγώνες. Και όπως αποδείχθηκε και στις τελευταίες κινητοποιήσεις για το Ασφαλιστικό, πάντα το κάνουμε.

Συνάδελφοι, οι μάσκες πρέπει επιτέλους να πέσουν. Η επισφάλεια είναι το μέλλον που επιφυλάσσει σε ολόκληρο τον κλάδο η εργοδοσία με τη συνέργεια της εργοδοτικής πλειοψηφίας της Ένωσης. Γνωρίζετε ότι πολλά μέλη της ΕΣΗΕΑ όταν απολυθούν επαναπροσλαμβάνονται με ΔΠΥ. Μπλοκάκια λοιπόν έχει ήδη στους κόλπους της η Ένωση, ωστόσο εξακολουθεί να κρατά κλειστή τη στρόφιγγα για τις μάζες των επισφαλών εργαζόμενων στον Τύπο. Την ίδια στιγμή, πολυάριθμοι εργοδότες και εργολάβοι του χώρου έχουν «ελευθέρας» στην ΕΣΗΕΑ και διαμορφώνουν εξελίξεις.

Ποιον συμφέρει οι μισοί εργαζόμενοι του κλάδου να παραμένουν εκτός Ένωσης, εκτός δικαιωμάτων, εκτός υποχρεώσεων; Η είσοδος των επισφαλώς εργαζομένων, όχι μόνο δεν απειλεί τη βιωσιμότητα των δημοσιογραφικών ταμείων -μύθος βολικός για τους εργοδότες και τους συμμάχους τους- αλλά την ενισχύει.

Πως μπορούμε να οραματιζόμαστε νικηφόρους ενωτικούς αγώνες όταν μας στερείτε τη συνδικαλιστική κάλυψη; Έχουμε αποφασίσει να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε το αυτονόητο. Αν τα μέλη της ΕΣΗΕΑ δεν αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και προτιμήσουν ως συμμάχους αυτούς που κατασπαράσσουν τα ταμεία και απαξιώνουν τον κλάδο στην κοινωνία, θα προχωρήσουμε στη σύσταση του δικού μας Σωματείου για να προασπίσουμε τα δικαιώματά μας.

Συνάδελφοι απαιτούμε:

· Την αλλαγή του αναχρονιστικού καταστατικού της ΕΣΗΕΑ

· Την εκκαθάριση του Μητρώου από όλους τους εργοδότες και τους εργολάβους

· Την ένταξη όλων των συντακτών από την πρώτη μέρα εργασίας, με παράλληλη πίεση προς τους εργοδότες για ένταξη στο μισθολόγιο και ασφάλιση σε δημοσιογραφικό ταμείο στο οποίο θα συνεισφέρει ο εργοδότης.

· Την κλιμάκωση του ενιαίου αγώνα για το Ασφαλιστικό σε συνεργασία με τις υπόλοιπες Ενώσεις

· Την έναρξη της διαδικασίας για δημιουργία Ενιαίου Συνδικάτου Τύπου, με ένταξη σε αυτό όλων των εργαζομένων και για δημιουργία Ενιαίου Ταμείου Τύπου

Καλούμε όλες τις παρατάξεις, να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να πάρουν σήμερα σαφή θέση. Είτε θα συνεχίσουν να εθελοτυφλούν, συμμετέχοντας στην επιμελητηριακή διαχείριση των προβλημάτων, είτε έστω και την ύστατη στιγμή, θα καταδικάσουν τον αποκλεισμό ενός τόσο μεγάλου κομματιού συναδέλφων τους από τον «συνδικαλιστικό» τους φορέα και θα δεσμευτούν στον αγώνα για την αποκατάστασή του. Οι συντεχνιακές λογικές και οι στρουθοκαμηλισμοί απαξιώνουν τους ίδιους, την ΕΣΗΕΑ, το επάγγελμα και την ίδια την ενημέρωση.

Καλούμε επίσης τους συνειδητοποιημένους κι ευαισθητοποιημένους συναδέλφους να αναδείξουν το πρόβλημα μέσα από τα μέσα στα οποία εργάζονται, όπως η δεοντολογία και η συναδελφική αλληλεγγύη το απαιτεί.

«Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Σωματείου Εργαζομένων στα ΜΜΕ»

http://mme-gia-somateio.blogspot.com/

(Η προκύρηξη μοιράστηκε κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης της ΕΣΗΕΑ στις 08/04/2007)

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ Ε.Ρ.Τ. Α.Ε

Αριθ.Πρωτ.Αθήνας 6424/2002

Αθήνα 9/4/2008

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η τελευταία ανακοίνωση της ΠΟΣΠΕΡΤ (4/4/2008) είναι ουσιαστικά απολογητική για το τι ακριβώς ΔΕΝ έπραξε μια Ομοσπονδία…

Τι ΔΕΝ κατόρθωσε από την στιγμή που εντάχθηκαν στο δυναμικό της ΕΡΤ-ΑΕ

πάνω από 1500 συνάδελφοι.

Επιτίθεται όπως άλλωστε αυτή είναι η τακτική της εδώ και χρόνια (οι παλιοί συνάδελφοι το γνωρίζουν καλά αυτό) μεμονωμένα σε συναδέλφους …

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ τους εξέλεξαν για να λύνουν προβλήματα ουσίας και ΟΧΙ να ασχολούνται με προσωπικές αβάσιμες κατηγορίες.

Στο τέλος τέλος ΔΕΝ τους ενδιαφέρει κιόλας.

Το καθήκον της ΠΟΣΠΕΡΤ δεν είναι να διαρρέει στους διαδρόμους τις προθέσεις του Προέδρου της Ε.Ρ.Τ. , αλλά να μεταφέρει τις απόψεις του στους εργαζομένους και το αντίστροφο με επίσημες ανακοινώσεις αφού πρώτα ενημερώσει το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας.

Ας κοιτάξουν τους πρώην Συμβασιούχους του Π.Δ 164/2004 που ακόμα ΔΕΝ έχουν πάρει την υπηρεσία τους ΕΝΤΟΣ ΕΡΤ…

Όπως ας κοιτάξουν και τους 1000 συναδέλφους Συμβασιούχους Έργου που περιμένουν καλύτερες συνθήκες εργασίας…

Περιμένουμε άμεσα τις προτάσεις σας για δράση , είμαστε έτοιμοι να μπούμε μπροστά στο αγώνα , περιμένουμε να ενεργήσετε άμεσα κι άν δεν το κάνετε εσείς θα το κάνουμε εμείς.

Σας ευχόμαστε ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ , να περάστε καλά γιατί εμείς δυστυχώς πρώην και νυν Συμβασιούχοι θα περάσουμε με μειωμένες αποδοχές.

Ο Πρόεδρος Η Γεν. Γραμματέας

Σ. ΚΑΝΕΛΛΟΣ Β. ΜΠΡΑΤΑΚΟΥ

Η ανάρτηση κειμένων γίνεται κατ' επιλογή από τη συλλογικότητα "Νέοι Εργαζόμενοι στη Βιομηχανία των ΜΜΕ" χωρίς να σημαίνει ότι συμφωνούμε απόλυτα με αυτά, αλλά θεωρούμε ότι αφορούν τους κοινωνικούς - ταξικούς αγώνες στο χώρο των ΜΜΕ ή και γενικότερα. Εάν οι φορείς των κειμένων δεν επιθυμούν τη δημοσίευση τους στο συγκεκριμένο ιστοχώρο, μπορούν να απευθυνθούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση: nergmme@gmail.com γράφοντας τη λέξη διαγραφή.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ έξω από τα γραφεία της ΓΣΕΕ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ, ΑΤΤΙΚΗΣ

Λόντου 6 (β’ όροφος) Εξάρχεια, ΤΗΛΕΦ.: 210-3820537, e-mail: sylyp_vivliou@yahoo.gr

Δεν υπογράφουμε την αντεργατική συμφωνία ΓΣΕΕ – ΣΕΒ – ΚΥΒΕΡΗΣΗΣ

Με μια άθλια συμπαιγνία της ΓΣΕΕ, του ΣΕΒ και της κυβέρνησης, υπογράφτηκε αιφνιδιαστικά την Τετάρτη 26/3 η νέα διετής (2008-2009) Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας(ΕΓΣΣΕ). Η Σύμβαση αυτή καταδικάζει τους εργαζόμενους να επιβιώσουν με «αύξηση» που αντιστοιχεί -σε ό,τι αφορά τον βασικό μισθό- 0,98 ευρώ την ημέρα για το 2008 και μόλις 0,87 ευρώ για το 2009!

Και θριαμβολογούν...!

Το επαίσχυντο αυτό αποτέλεσμα σε βάρος των εργαζομένων έκανε τον πρόεδρο του ΣΕΒ να μιλήσει για «ένα σύγχρονο σύμφωνο εργασιακής ειρήνης». Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ υπερθεμάτισε, «οι διαπραγματεύσεις είχαν αίσιο τέλος» είπε. «Επιτεύχθει ένα σημαντικό αποτέλεσμα»! Ο γ.γ. της ΓΣΕΕ δήλωσε «είναι το μάξιμουμ των εφικτών επιδιώξεών μας, αφού κινούνται μέσα στους στόχους μας για τη σύγκλιση με τους μέσους ευρωπαϊκούς μισθούς»!

Πιο συγκεκριμένα τα ψίχουλα που εξασφάλισαν είναι τα εξής:

Από 1/1/2008 το κατώτερο μεροκάματο γίνεται 30,40 ευρώ μικτά, από 29,39 που ήταν στις 31/12/2007, δηλαδή αύξηση 3,45%. Ο μισθός διαμορφώνεται σε 681 ευρώ μικτά από 657,89 το προηγούμενο έτος. Αν αφαιρεθούν οι κρατήσεις, ο μισθός ανέρχεται σε 572 ευρώ.

Από 1/9/2008 το κατώτερο μεροκάματο διαμορφώνεται σε 31,32 ευρώ και ο μισθός σε 701 ευρώ.

Η επόμενη αύξηση δίνεται την 1/5/2009 και το κατώτερο μεροκάματο θα ανέλθει στα 33,04 ευρώ και ο μισθός θα διαμορφωθεί σε 740 ευρώ (πάντα μικτά).

Αυτές τις ισχνές αυξήσεις η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ επιχειρεί να τις εμφανίσει ως επιτυχία και κάνει λόγο για αθροιστική συνολική αύξηση 12,42%. Μπορεί κανείς να ζήσει με αυτά τα άθλια μεροκάματα και με αυτούς τους μισθούς της ξεφτίλας που υπέγραψαν;

Η αλήθεια είναι ότι η μέση αύξηση για όλο το 2008 είναι μόλις 4,48% και για το 2009 3,71%. Την ίδια ώρα ο επίσημος πληθωρισμός τρέχει πάνω από 4,5% και το εργατικό εισόδημα δέχεται αλλεπάλληλα χτυπήματα, από την πολιτική της κυβέρνησης και της Ε.Ε. (παρατεταμένη λιτότητα, ακρίβεια, αύξηση φόρων, αυξήσεις στα τιμολόγια των υπό ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ, αφαίμαξη από τις τράπεζες).

Ταυτόχρονα η υπογραφή μιας τέτοια ΕΓΣΣΕ, βάζει επιπλέον εμπόδια στους διεκδικητικούς αγώνες των εργαζομένων για την υπογραφή των κλαδικών και επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων.

Να γιατί όλα τα παραπάνω επιτρέπουν στον πρόεδρο του ΣΕΒ, όχι μόνο να εκθειάζει τη συμφωνία, αλλά και κυνικά να δηλώνει, πως και με τα άλλα που συνομολόγησαν «προσδίδουν πιο ανθρώπινο πρόσωπο στην αγορά εργασίας». Επιπλέον, ο πρόεδρος του ΣΕΒ έδωσε ιδιαίτερο βάρος στη συμφωνία με τη ΓΣΕΕ που προβλέπει τη θεσμοθέτηση «ενός μόνιμου Βήματος Διαλόγου και Συνεργασίας των δυνάμεων της εργασίας». Ένα βήμα μόνιμου «διαλόγου» όπου θα τεθούν ζητήματα για τις εργασιακές σχέσεις, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την απελευθέρωση των απολύσεων κλπ.

Η υπογραφή της νέας ΕΓΣΣΕ είναι ένα γεγονός με πολύ σημαντικό πολιτικό συμβολισμό. Αποτελεί πρόκληση για τα αισθήματα των εργαζομένων. Πριν ακόμη ψηφιστεί το ασφαλιστικό τερατούργημα και ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη απεργιακοί αγώνες, η ΓΣΕΕ υπέγραψε τη σύμβαση της ντροπής.

Αποδεικνύεται ότι, οι ηγεσίες της ΓΣΣΕ με τις θέσεις και την πρακτική τους, συμβάλλουν αποφασιστικά στην «νομιμοποίηση» και το «πέρασμα» βασικών θέσεων της κυβέρνησης και της εργοδοσίας.

Τι άλλο από αβαντάρισμα των εργοδοτικών συμφερόντων και της κυβερνητικής πολιτικής ήταν η ταχτική των ΓΣΣΕ - ΑΔΕΔΥ απέναντι στην αντι-ασφαλιστική μεταρρύθμιση;

- Αντί ΓΣΕΕ – ΑΔΣΕΔΥ να καλέσουν σε αποφασιστικό αγώνα για απόκρουση της αντι-ασφαλιστικής επιδρομής και για βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης, μας καλούσαν να κάνουμε λάβαρο του αγώνα μας το νόμο Ρέππα, το νόμο δηλαδή που προετοίμασε το έδαφος για το αντι-ασφαλιστικό έκτρωμα των Καραμανλή – Πετραλιά;

- Αντί να αξιοποιήσουν την οργή και τη θέληση των εργαζομένων, όπως αυτή εκφράστηκε με τις μεγάλες απεργίες στις 12/12/07 και 13/2/08, αντί να ασκήσουν κάθε δυνατή πίεση όλους αυτούς τους μήνες που το νομοσχέδιο «πλανιόταν» πάνω από τα κεφάλια μας, αυτοί έψαχναν τρόπο για να ανοίξει η πόρτα του «διαλόγου» με την κυβέρνηση. Δηλαδή να βάλουν πλάτη για το πέρασμα μιας πιο «ήπιας» εκδοχής των αντι-ασφαλιστικών μέτρων.

- Αντί να πάρουν πρωτοβουλίες για να συντονιστούν και να επεκταθούν οι απεργίες που γίνονταν σε ΔΕΗ, ΟΤΑ, Τράπεζες, Λιμάνια, αντί να βοηθήσουν για να ξεπεραστούν ο κατακερματισμός (κάθε κλάδος μόνος του) και οι συντεχνιακές λογικές («να εξαιρεθεί το δικό μας Ταμείο»), αυτοί κήρυξαν την πρόωρη λήξη του αγώνα αρκούμενοι σε μια 3ωρη στάση εργασίας (12/3) και στην 24ωρη απεργία στις 19 Μάρτη.

- Αντί να κηρύξουν και νέα ΑΠΕΡΓΙΑ μετά την επιτυχή απεργία και τα συλλαλητήρια στις 19/3, αυτοί κάλεσαν τους εργαζόμενους να φύγουν απ’ τους δρόμους και να αναζητήσουν τη νίκη στους διαδρόμους, στους διαδρόμους της Βουλής και στους διαδρόμους των δικαστηρίων. Το μόνο πεδίο «κινητοποίησης» που επιλέγουν, είναι γύρω από την πρόταση της αντιπολίτευσης για το «δημοψήφισμα» και την «πρόταση μομφής». Το επόμενο διάστημα λένε, θα προχωρήσουν σε μια αντιπαράθεση για τη συνταγματικότητα του νόμου. Γι’ αυτούς οι εργαζόμενοι αρκεί να παρακολουθούν τα κοινοβουλευτικά και δικαστικά ντέρμπι. Αρκεί να αναθέσουν τις τύχες τους στους εκπρόσωπους.

-Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε τελικά στις 31/3. Είναι εξοργιστικό ότι, ακόμη και αν αποδεχτούμε τη λογική των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ («αφού ψηφίζεται ένας νόμος, οι απεργίες σταματάνε»), στο διάστημα των 12-13 ημερών μετά την απεργία στις 19/3 θα μπορούσε κάλλιστα να προκηρυχθεί νέα πανεργατική απεργία που να πιέσει παραπέρα την κυβέρνηση.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Η προδοσία της ΓΣΕΕ, πρέπει να καταδικαστεί από το σύνολο των εργαζομένων και από τα πρωτοβάθμια σωματεία. Η άθλια Συλλογική Σύμβαση που υπέγραψε πρέπει να βρει καθολική αποδοκιμασία μέσα από γενικές συνελεύσεις και διαδικασίες βάσης των ίδιων των εργαζομένων. Ταυτόχρονα πρέπει να οργανωθεί και να ενταθεί η πάλη για αξιοπρεπείς κλαδικές και επιχειρησιακές ΣΣΕ, για ριζικές αυξήσεις στους μισθούς, για πλήρη και σταθερή απασχόληση, ενάντια στην αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων.

Είναι επίσης εξαιρετικά αναγκαίο, στην επόμενη φάση, να συνεχιστεί η πάλη για κατάργηση, για μη εφαρμογή του αντι-ασφαλιστικού νόμου.

Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος επείγουσα αναγκαιότητα

Χρειάζεται ανυποχώρητος και αποφασιστικός αγώνας, αγώνας διάρκειας, αγώνας που θα μπλοκάρει την οικονομική δραστηριότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου, αγώνας που θα αμφισβητεί συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική, που θα επιδιώκει πραγματική ρήξη με τους εργοδότες και την κυβέρνηση,

Χρειάζεται οριζόντιος ταξικός συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων, που θα στηρίζεται στην ενεργοποίηση της βάσης των εργαζομένων.

Χρειάζονται πανεργατικά αιτήματα που θα ενώνουν τους εργαζόμενους, για την άμεση βελτίωση της θέσης όλων.

………………………………………..…………………………..

Καλούμε σε ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ εργαζόμενους, εργατικές συλλογικότητες και σωματεία, την Πέμπτη 10/4 στις 7.30 μ.μ. στα γραφεία μας, για να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ που θα ξεκινήσει έξω από τα γραφεία της ΓΣΕΕ και μετά με ΠΟΡΕΙΑ θα καταλήξει έξω από τα γραφεία του ΣΕΒ.

Η ανάρτηση κειμένων γίνεται κατ' επιλογή από τη συλλογικότητα "Νέοι Εργαζόμενοι στη Βιομηχανία των ΜΜΕ" χωρίς να σημαίνει ότι συμφωνούμε απόλυτα με αυτά, αλλά θεωρούμε ότι αφορούν τους κοινωνικούς - ταξικούς αγώνες στο χώρο των ΜΜΕ ή και γενικότερα. Εάν οι φορείς των κειμένων δεν επιθυμούν τη δημοσίευση τους στο συγκεκριμένο ιστοχώρο, μπορούν να απευθυνθούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση: nergmme@gmail.com γράφοντας τη λέξη διαγραφή.

Σκέψεις για την άμισθη εργασία και το ιδεολόγημα του "λειτουργήματος" στα ΜΜΕ

Είναι λάθος να αντιμετωπίζουμε το ζήτημα της άμισθης εργασίας μόνο οικονομικίστικα, ότι έτσι τα αφεντικά βγάζουν λεφτά με τζάμπα εργασία. Όχι πως δεν ισχύει ότι όλα τα ΜΜΕ πλέον, έχουν στην διάθεση τους κάποιες θέσεις προορισμένες για ανακυκλωμένους άμισθους. Απλώς, αυτή η συνθήκη έχει κάποια όρια και για τα αφεντικά. Μόνο ένα μικρό μερίδιο της παραγωγής ενός ΜΜΕ μπορεί να στηριχτεί σε τέτοιες θέσεις και γενικά στον καπιταλισμό δεν μπορεί να υπάρχει παραγωγικότητα από την πλευρά των εργαζόμενων χωρίς κάποιου είδους μισθολογική εξασφάλιση. Για την περίπτωση των δόκιμων, πρακτικάριων, μαθητευόμενων ή όπως αλλιώς σκατά μας ονομάζουν τα αφεντικά, αυτή η μισθολογική εξασφάλιση παραπέμπεται στο μέλλον.

Είτε για το ίδιο το MME ("αν είσαι καλός θα σε πληρώσουμε κάποια στιγμή"), οπότε μιλάμε περισσότερο για "δοκιμή". Σε μια τέτοια περίπτωση παλεύεις ουσιαστικά να κατακτήσεις ένα συγκεκριμένο τομέα της παραγωγής (ρεπορτάζ) στο MME που δουλεύεις που θα σε κάνει απαραίτητο για τα αφεντικά και ενδεχομένως μια άτυπη συλλογική πίεση από άλλους εξασφαλισμένους εργαζόμενους. Αλλά όπως γνωρίζουμε, η κατάσταση που επικρατεί στους εργασιακούς χώρους (ο καθένας κοιτάει τον κώλο του) συνήθως δημιουργεί ανταγωνισμό ανάμεσα σε "σταθερούς" και "δόκιμους" ώστε να μην φάνε οι δεύτεροι το ρεπορτάζ των πρώτων...

Είτε για να βρεις δουλειά στο μέλλον σε κάποιο άλλο ΜΜΕ με την προϋπηρεσία που θα έχεις κατακτήσει ως "πρακτική άσκηση". Σε αυτή την περίπτωση μετράει περισσότερο να αποδείξεις ότι ξέρεις το επάγγελμα κι είσαι καλός σε αυτό, οπότε ας πούμε στην περίπτωση εφημερίδων και περιοδικών είναι κομβικό το ζήτημα της υπογραφής στα κείμενα που γράφεις, ή γενικά ένα χαρτί από το αφεντικό που θα αποδεικνύει στα μελλοντικά αφεντικά ότι έχεις δουλέψει. Το δύσκολο σε αυτή την περίπτωση είναι ότι το "δεύτερο" αφεντικό από την στιγμή που θα καταλάβει ότι έχεις μεν δουλέψει αλλά δεν έχεις πληρωθεί, ενδέχεται να του ανοίξει κι αυτού η όρεξη και να ζητήσει κι αυτό να σε "δοκιμάσει" για λίγο. Εδώ είναι σημαντικό το ότι διαπραγματεύεσαι ατομικά με το αφεντικό.

Το κομβικό, πέρα από την προφανή σκληρότητα της φράσης "δουλεύουμε απλήρωτοι" για κάποιον άσχετο (ή συνηθως αριστερό που νομίζει ότι έχουμε ακόμα κράτος πρόνοιας) είναι η ιδεολογική πειθάρχηση που επιζητούν και μέχρις στιγμής κατακτούν τα αφεντικά με τέτοιες εργασιακές σχέσεις. Μαθαίνοντας να δουλεύεις απλήρωτος καταρχήν συνηθίζεις στην ιδέα ότι δουλειά δεν σημαίνει απαραίτητα λεφτά. Σοκαριστικό μεν, πραγματικότητα δε σε σχέση με καθυστερήσεις μισθών, κλεισίματα MME κι άλλα γνωστά σε εσάς τους μισθωτούς... Έπειτα επιζητώντας να περάσεις από καθεστώς δουλείας σε καθεστώς δουλειάς, μαθαίνεις όχι μόνο να μην αντιμιλάς και να μην διεκδικείς, αλλά και να ενσωματώνεις την σκέψη του αφεντικού: "Τι θα ήθελε να του κάνω για να καταλάβει ότι του είμαι χρήσιμος;". Έτσι γράφεις ή μεταδίδεις πράγματα που σε γενικές γραμμές θα ευχαριστήσουν το αφεντικό σου, χωρίς να χρειάζεται να στο πει το αφεντικό σου. Μαθαίνεις την ρουφιανιά θα έλεγε ένας αναρχικός/αντιεξουσιαστής... Η παραγωγή ρουφιάνων, ή πιο "ξύλινα" πειθαρχημένων εργαζομένων για την βιομηχανία των ΜΜΕ δεν είναι καθόλου άσχετη λοιπόν με την πρώτη εργασιακή εμπειρία σε αυτό τον κλάδο, απλώς ο κόσμος (κι οι αναρχικοί/αντιεξουσιαστές ως κομμάτι αυτού κόσμου) προφανώς δεν μπορούν να δουν το όλο σύνολο σχέσεων και μένουν μόνο στην ηθικά απλοποιητική κατηγορία για ρουφιάνους.

Επειδή η λέξη "ιδεολογική πειθάρχηση" ακούγεται πολύ αόριστη, μέσω της "δοκιμής" τα αφεντικά πράγματι δοκιμάζουν τα όρια σου ως εργαζόμενο πριν σε προσλάβουν. Αν θέλουν έναν εργαζόμενο που δεν θα έχει ωράριο, θα δουλεύει αργίες και Σαββατοκύριακο, θα γράφει 10.000 λέξεις την εβδομάδα και ταυτόχρονα θα μεταδίδει στις "πηγές" του την άθλια εικόνα του επαγγελματία δημοσιογράφου με την οποία σε κοιτάει η κοινωνία, ε τότε πριν σου δώσουν μισθό τα αφεντικά σκέφτονται (είναι πανέξυπνα τα αφεντικά η αλήθεια είναι) να δουν αν μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά χωρίς μισθό και χωρίς να αντιμιλάς.

Τελευταίο αλλά σημαντικότερο (και καθόλου άσχετο με τα παραπάνω). Περνώντας από το ατομικό στο γενικό, ας εξετάσουμε την άποψη της ΕΣΗΕΑ που αναπαραγάγουν πολλοί δημοσιογράφοι περί "δημοσιογραφικού λειτουργήματος". Πρέπει να αποφασίσουμε: Είμαστε λειτουργοί ή εργάτες; Αν είμαστε λειτουργοί, είναι λογικό να μην μας ενδιαφέρουν ποταπά πράγματα με τα οποία ασχολείται η πλέμπα (μισθοί, ένσημα, ωράρια). Είναι λογικό να πρέπει οι wannabe λειτουργοί να περάσουν από ιδιαίτερα βάναυσες λειτουργίες μύησης, μέχρι να κατακτήσουν αυτόν το ιερό τίτλο (δημοσιογράφος) με τον οποίο θα απευθύνονται στην υπόλοιπη κοινωνία. Είναι λογικό να έχουν συντεχνίες να τους εκπροσωπούν κι όχι συνδικάτα. Είναι λογικό να θέλουν να μην έχουν καμία σχέση με τους υπόλοιπους μη-λειτουργούς που χρειάζονται για να γίνει η λειτουργία (τεχνικοί, φωτογράφοι, γραφίστες, διοικητικοί κτλ). Είναι λογικό να ονομάζουν ακόμα κι οι αριστεροί (που κατά βάση υπερασπίζονται αυτή την έννοια του δημοσιογραφικού λειτουργήματος), την άμισθη εργασία στα MME "μαθητεία", αδυνατώντας να τα βάλουν με τα "ιερά και όσια" του κλάδου. Αυτές οι μαλακίες περί λειτουργήματος, στο παρελθόν με το διαφωτιστικό και ανθρωπιστικό (αλλά πάντα αστικό...) περιεχόμενο που μετάδιδε ο Τύπος, όταν δεν υπήρχε η τηλεόραση και το ίντερνετ και ο κόσμος διάβαζε μόνο εφημερίδες τέλος πάντων, είχε μια κάποια αυτονόητη δικαιολόγηση. Εδικά σήμερα όμως, με τα φράγκα που παίζουν στις βιομηχανίες των MME και με τους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους που αυτές απασχολούν (στην Ελλάδα), είναι αυτοκαταστροφικό να αναπαραγάγουμε αυτή την ιδεολογία.

Η πρακτική η άσκηση δεν είναι μαθητεία, είναι εκμετάλλευση και μαύρη εργασία!

Η εικόνα είναι αναδημοσιευμένη από http://medsquat.files.wordpress.com